مهمترین گلِ عمر طارمی در زندان

به گزارش هیچ یک _ سال‌ها قبل، دوستی می‌گفت: «خبرنگاران و روزنامه‌نگاران ورزشی خسیس شده‌اند!». در وهله اول، شاید فکر کنید منظور از به زبان آوردنِ این جمله، به مسائل اقتصادی و مالی ارتباط داشته باشد؛ نه، اینطور نبود و اینطور هم نیست.

هدف اصلی از ذکر این جمله، خساست در تعریف و تمجید بود. جایی که اغلب روزنامه‌نگاران و خبرنگاران ورزشی، مدام به دنبال نقد ورزشکاران هستند؛ فارغ از اینکه بدانند سطرهایی را هم باید به تعریف و تمجید و مدح و ستایش اختصاص بدهند. تمام کارهای ورزشکاران که اشتباه نیست.

با این مقدمه، می‌خواهیم خساست را کنار بگذاریم و سری به مهدی طارمی بزنیم. مهاجم تیم ملی ایران که یکی دو روز قبل و در اقدامی خیرخواهانه و در راستای حمایت از حقوق اجتماعی و رفاهی زندانیان نیازمند، زمینه آزادی ۸ نفر از آن‌ها را در استان تهران فراهم کرد.

این اقدام در قالب طرحی خیرخواهانه و با مشارکت مهدی طارمی انجام شد و با کمک وی، هشت زندانی نیازمند استان تهران از بند، رهایی یافتند. نه‌تنها مهدی طارمی، بلکه برخی دیگر از ستاره‌های فوتبال و ورزش ایران نیز ید طولایی در برنامه‌های خیرخواهانه و مسئولیت‌های اجتماعی داشته و دارند.

همین یکی دو هفته قبل بود که احسان حاجی‌صفی، کاپیتان تیم ملی فوتبال ایران نیز زمینه را برای آزادی چند زندانیِ مالی مهیا کرد تا آن‌ها به آغوش خوانواده‌های خود بازگردند. ما اما، فقط تمرکزمان روی پاسِ اشتباهی است که حاجی‌صفی مقابل ازبکستان داد و منجر به گلِ الدور شومودوروف شد.

آن پاسِ اشتباه نیاز به نقد داشت و رهایی زندانیان مالی، نیاز به تقدیر. مهدی طارمی، مهمترین، زیباترین و بهترین گلِ عمر خود را در زندان به ثمر رساند؛ حتی زیباتر از قیچی او مقابل چلسی و در لندن. مهدی نشان داد به مسئولیت‌های اجتماعی خود واقف است. بنابراین بهتر است کمی از مستطیل سبز فاصله بگیریم، خسیس نباشیم و از این مهاجم بوشهری تقدیر کنیم. شاید که انگیزه‌ای شود برای ادامه‌ی این مسیر و رهایی زندانیانِ بیشتری از بند.