۵ گجت روزمره با قدرت فراتر از رایانه‌های ماموریت «آپولو ۱۱»

به گزارش هیچ یک _ با توجه به این که ناسا و فضانوردان دوباره تمرکز خود را بر فرود آمدن روی ماه تا اوایل سال ۲۰۲۸ در برنامه «آرتمیس»(Artemis) معطوف کرده‌اند، مردم بار دیگر از دستاورد ناسا با فرود موفقیت‌آمیز روی ماه در سال ۱۹۶۹ قدردانی می‌کنند.

به نقل از بی‌جی‌آر، فناوری‌ مورد استفاده فضاپیمای ماموریت «آپولو ۱۱»(Apollo 11) در سال ۱۹۶۹، در نحوه ترکیب اجزای گوناگون برای همکاری با یکدیگر تحت کنترل مهندسان ناسا بسیار پیشرفته بود. با وجود این، آپولو ۱۱ از نظر سرعت و قدرت در مقایسه با تجهیزات فناوری مصرفی امروزی با ضعف قابل توجهی روبه‌رو بود.

اگرچه رقابت فضایی دهه ۱۹۶۰ بر توسعه فناوری امروزی تأثیر گذاشت، اما تقریباً همه محصولات فناوری مدرن، قدرت پردازش و حافظه رایانه‌ای به مراتب بیشتری را نسبت به آنچه در فضاپیمای آپولو ۱۱ وجود داشت، ارائه می‌دهند. برخی از گجت‌های امروزی که قدرت بیشتری را نسبت به آنچه فضانوردان آپولو ۱۱ در اختیار داشتند ارائه می‌دهند، شامل ماشین‌حساب‌های دیجیتال، لامپ‌های هوشمند، سیستم‌های سرگرمی خودرو، تلفن‌های هوشمند و ساعت‌های هوشمند هستند. برخی از کارت‌های تبریک موزیکال مدرن حتی ممکن است قدرت پردازش بیشتری داشته باشند.

وقتی صحبت از قدرت محاسباتی فضاپیمای ماموریت آپولو ۱۱ به میان می‌آید، منظور همان «رایانه هدایت آپولو» است. این رایانه، محاسبات مسیریابی را به صورت بلادرنگ انجام می‌داد و کار آن بسیار دقیق‌تر و سریع‌تر از توانایی فضانوردان انسانی بود. ناسا سیستم‌های رایانه‌ای زمینی قوی‌تری را در مرکز کنترل ماموریت خود داشت، اما تأخیر چند ثانیه‌ای در ارتباطات رادیویی بسیار زیاد بود و محاسبات مسیریابی باید در فضاپیما انجام می‌شد. نیاز به محدود کردن وزن رایانه هدایت آپولو برای یک پرتاب موفقیت‌آمیز، سخت‌افزار محاسباتی موجود در آن را نیز محدود می‌کرد.

ماشین حساب

بسیاری از افراد ممکن است در کلاس‌های ریاضی دبیرستان و دوره‌های مقدماتی دانشگاه از ماشین حساب TI-84 ساخت شرکت «تگزاس اینسترومنتس»(Texas Instruments) استفاده کرده باشند. این مدل ماشین حساب، یک مدل محبوب برای کمک به دانش‌آموزان در انجام دادن محاسبات گوناگون در طول آزمون است. با توجه به این‌که بسیاری از کلاس‌های درس استفاده از اینترنت و تلفن‌های هوشمند را در طول آزمون ممنوع کرده‌اند، دانش‌آموزان امروزه نیز با وجود شکایت‌های مربوط به هزینه همچنان از TI-84 استفاده می‌کنند. از زمان عرضه اولیه TI-84 در سال ۲۰۰۴، اجزای سخت‌افزاری و مشخصات اصلی آن ثابت مانده‌اند. با وجود این، قدرت پردازش این ماشین حساب به طور قابل توجهی بیشتر از ماشین حساب محاسباتی آپولو ۱۱ است، زیرا برخی بررسی‌ها نشان می‌دهند که سرعت پردازش TI-84 حدود ۳۵۰ برابر سریع‌تر از رایانه هدایت آپولو است.

رایانه آپولو ۱۱ معادل چهار کیلوبایت «رم»(RAM) – حافظه دسترسی تصادفی که با قطع برق داده‌هایش را از دست می‌دهد – داشت. رایانه هدایت آپولو ۷۲ کیلوبایت «رام»(ROM) – حافظه فقط خواندنی که داده‌ها را به طور دائم ذخیره می‌کند – داشت. کد ذخیره‌شده در رام پیش از پرتاب فضانوردان نوشته شده بود و آنها نمی‌توانستند آن را تغییر دهند. ماشین حساب TI-84 دارای ۱۴۹ کیلوبایت رم و سه مگابایت یا ۳۰۷۲ کیلوبایت رام است که هر دو به طور قابل توجهی بزرگتر از حافظه موجود در رایانه آپولو ۱۱ هستند.

لامپ هوشمند

اولین محصولات روشنایی هوشمند در اواخر دهه ۱۹۹۰ عرضه شدند، اما لامپ‌های LED هوشمند با طراحی مدرن در دهه ۲۰۱۰ ظاهر شدند که امکان کنترل از راه دور را از طریق یک اپلیکیشن همراه تلفن همراه ارائه می‌دادند. لامپ‌های هوشمند معمولاً برای مدیریت سیگنال‌هایی که از اپلیکیشن و از طریق شبکه بی‌سیم خانه دریافت می‌کنند، به یک پردازنده داخلی نیاز دارند. این پردازنده، هرگونه برنامه زمانی تنظیم‌شده برق برای عملکرد خودکار لامپ، تغییر شدت و رنگ نور و اندازه‌گیری انرژی مصرفی را مدیریت می‌کند.

تولیدکنندگان لامپ‌های هوشمند در فهرست مشخصات محصول خود معمولاً کمتر بر قدرت پردازشی که ارائه می‌دهند، تمرکز دارند و بیشتر بر میزان نور خروجی بر حسب واحد لومن، محدوده دمای نور و صرفه‌جویی در مصرف انرژی موجود تمرکز می‌کنند. با وجود این، یک هکر سخت‌افزار محبوب موسوم به «ویمپو»(Vimpo) از یک لامپ هوشمند برای نصب یک سرور بازی «ماینکرفت»(Minecraft) استفاده کرد. این هکر که یک ویدیوی یوتیوب از این فرآیند ساخته، گزارش داد که این لامپ دارای ۲۷۶ کیلوبایت رم، ۱۲۸ کیلوبایت رام و پردازنده‌ای با سرعت ۱۹۲ مگاهرتز است. پردازنده رایانه هدایت آپولو ۱۱ علاوه بر داشتن مقادیر بسیار کمتری از رم و رام نسبت به لامپ هوشمند، تنها با سرعت معادل ۰.۰۴۳ مگاهرتز کار می‌کرد.

سیستم اطلاعات سرگرمی خودرو

رایانه هدایت‌کننده آپولو ۱۱ به خدمه در سفر از زمین به ماه کمک کرد؛ سفری که حدود ۲۴۰ هزار مایل مسافت را پوشش داد. با وجود این، رایانه هدایت آپولو برای پیمودن این مسافت تنها به کسری از قدرت پردازش نیاز داشت، اما سیستم مسیریابی و سرگرمی خودروی مدرن شما برای مسیریابی در ۲.۴ مایل مورد نیاز برای رسیدن به یک رستوران جدید در محله، به این مقدار پردازش نیاز دارد.

بر اساس توصیه‌ها، هنگام اجرای سیستم اطلاعات سرگرمی و استریوی خودرو با استفاده از یک پخش‌کننده‌ اندروید، حداقل به چهار گیگابایت رم نیاز خواهید داشت. این مقدار رم، امکان مسیریابی اولیه، پخش صدا یا مدیریت تماس‌های تلفنی هنگام رانندگی را فراهم می‌کند. با وجود این، اگر قصد دارید حداقل پنج سال صاحب خودرو باشید، احتمالاً هشت گیگابایت انتخاب بهتری است. رایانه هدایت آپولو ۱۱ معادل چهار کیلوبایت رم داشت، اما یک سیستم اطلاعات سرگرمی مدرن خودرو برای حداقل تنظیمات توصیه‌شده به حدود یک میلیون برابر رم بیشتر نیاز دارد.

تلفن همراه هوشمند

تلفن همراه «آیفون»(iPhone) شرکت «اپل»(Apple) از رایانه هدایت آپولو ۱۱ ناسا قدرتمندتر است و از زمان عرضه‌اش در تقریباً ۲۰ سال پیش تاکنون همین طور بوده است. یکی از جدیدترین مدل‌ها، آیفون ۱۷ است که بسته به نسخه‌ای که انتخاب می‌کنید، هشت یا ۱۲ گیگابایت رم دارد. این ویژگی به آیفون ۱۷ حدود دو یا سه میلیون برابر ظرفیت رم بیشتری نسبت به رایانه هدایت آپولو ۱۱ با چهار کیلوبایت رم می‌دهد. آیفون اصلی سال ۲۰۰۷ دارای ۱۲۸ مگابایت رم بود که ده‌ها هزار برابر بیشتر از رایانه هدایت آپولو است. اپل سرعت عملیاتی پردازنده‌های خود را برای آیفون ۱۷ منتشر نکرده، اما انتظار می‌رود بین ۲.۶ گیگاهرتز و ۴.۲۶ گیگاهرتز باشد که به طور قابل توجهی سریع‌تر از پردازنده‌های رایانه هدایت آپولو است.

در یک تغییر جهت که نشان می‌دهد فناوری سفرهای فضایی تا چه حد پیشرفت کرده است، خدمه ماموریت آرتمیس ۲ که در اوایل سال ۲۰۲۶ به دور ماه سفر کردند و برگشتند، مدل‌های آیفون ۱۷ پرو مکس را برای عکاسی از سفر به همراه داشتند. این فضانوردان مدرن فقط به دستگاه‌های جیبی نیاز داشتند تا به عنوان دوربین‌های گران‌قیمت عمل کنند.

ساعت هوشمند

ابزارهای ارتباطی به اندازه مچ دست که در ساعت‌ها تعبیه شده‌اند، مدت‌ها است به عنوان یکی از عناصر اصلی داستان‌های علمی-تخیلی شناخته می‌شوند. این ابزارهای ارتباطی به اندازه مچ دست از ابزارهای ارتباطی به اندازه ساعت در داستان‌های مصور «دیک تریسی»(Dick Tracy) در دهه ۱۹۴۰ گرفته تا ساعت‌های جاسوسی در فیلم‌های مدرن «بچه‌های جاسوس»(Spy Kids)، مشکلات را در موقعیت‌های گوناگون علمی-تخیلی حل می‌کنند. فضانوردان آپولو ۱۱ در دهه ۱۹۶۰ این گجت‌ها را نداشتند، اما ما امروزه دستگاه‌هایی داریم که به شکل ساعت‌های هوشمند به آنها نزدیک هستند.

ایده ساعت‌های هوشمند مدرن به دلیل اندازه و قابلیت‌های محاسباتی‌ آنها ممکن است برای فضانوردان آپولو ۱۱ مانند داستان‌های علمی-تخیلی به نظر برسد. یکی از جدیدترین ساعت‌های هوشمند، «گلکسی واچ اولترا ۲»(Galaxy Watch Ultra 2) سامسونگ است که تقریباً نیم میلیون برابر حافظه رم بیشتری را نسبت به رایانه هدایت آپولو ۱۱ ارائه می‌دهد. حتی اولین ساعت هوشمند سامسونگ موسوم به «سامسونگ گلکسی گیر»(Samsung Galaxy Gear) سال ۲۰۱۳، بیش از ۱۲۵ هزار برابر رم (۵۱۲ مگابایت) داشت. قطر صفحه گلکسی واچ اولترا ۲ تنها ۴۷ میلی‌متر (۱.۸۵ اینچ) و وزن دستگاه ۶۱.۵ گرم است؛ در حالی که رایانه هدایت آپولو ۱۱ تقریباً یک فوت مکعب فضا اشغال می‌کرد و حدود ۷۰ پوند وزن داشت. اگرچه، هیچ‌کس آن را روی مچ دست خود نمی‌بست.