لو رفتن اطلاعات ۱۴۴ هزار حساب دانشگاهی انگلیس در دارک‌وب

به گزارش هیچ یک _ تازه‌ترین گزارش سازمان خدمات دیجیتال انگلیس (  Jisc ) نشان می‌دهد که تنها در یک سال گذشته، بیش از ۱۴۴ هزار نام کاربری و رمز عبور متعلق به کارکنان، پژوهشگران و فعالان حوزه آموزش و تحقیقات در انگلیس در دارک‌وب منتشر شده یا در اختیار مجرمان سایبری قرار گرفته است؛ موضوعی که خطر نفوذ به سامانه‌های دانشگاهی و حملات باج‌افزاری را بیش از هر زمان دیگری افزایش داده است.

این گزارش در شرایطی منتشر شده که دانشگاه‌های انگلیس طی ماه‌های اخیر بارها هدف حملات سایبری قرار گرفته‌اند. یکی از مهم‌ترین این حملات، هک سامانه ثبت سوابق دانشجویان دانشگاه ناتینگهام بود؛ رخدادی که به سرقت اطلاعات صدها هزار دانشجو و فارغ‌التحصیل منجر شد و بار دیگر آسیب‌پذیری زیرساخت‌های دیجیتال مراکز آموزش عالی را آشکار کرد.

بررسی‌های Jisc که از طریق شبکه دانشگاهی Janet انجام شده، نشان می‌دهد روند افشای اطلاعات ورود کاربران در سال گذشته به شکل محسوسی صعودی بوده است. در حالی که در ژوئن سال گذشته کمتر از ۱۰ هزار حساب کاربری آسیب‌دیده شناسایی شده بود، این رقم امسال به حدود ۱۵ هزار مورد رسید. اوج این روند نیز در ماه‌های آوریل و مه ۲۰۲۶ ثبت شد؛ زمانی که به ترتیب بیش از ۲۰ هزار و ۲۵ هزار اطلاعات کاربری در دارک‌وب کشف شد.

کارشناسان معتقدند بخش عمده این اطلاعات از طریق انتشار پایگاه‌های داده سرقت‌شده توسط گروه‌های هکری و عاملان حملات باج‌افزاری وارد دارک‌وب شده است. به گفته دیوید بثو، رئیس بخش امنیت سایبری Jisc، گسترش ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی و خدمات موسوم به «هک به‌عنوان سرویس» باعث شده مهاجمان با سرعت و سهولت بیشتری موسسات آموزشی و پژوهشی را هدف قرار دهند. او همچنین اعلام کرد که شبکه Janet تنها در یک سال گذشته بیش از ۶۱ میلیون درخواست اتصال به وب‌سایت‌های مخرب را مسدود کرده است؛ آماری که از ابعاد گسترده تهدیدهای سایبری علیه دانشگاه‌ها حکایت دارد.

در همین حال، نیکول استوارت، رئیس بخش اطلاعات امنیتی Jisc، یکی از مهم‌ترین عوامل این افزایش را رشد بدافزارهای موسوم به Infostealer دانست؛ بدافزارهایی که بدون اطلاع کاربر، اطلاعات شخصی و رمزهای عبور ذخیره‌شده روی رایانه را جمع‌آوری می‌کنند. به گفته او، استفاده گسترده دانشجویان از لپ‌تاپ‌ها و دستگاه‌های شخصی، چالش بزرگی برای دانشگاه‌ها ایجاد کرده است، زیرا این مراکز هیچ کنترل مستقیمی بر امنیت این تجهیزات ندارند و در نتیجه امکان شناسایی یا جلوگیری از سرقت اطلاعات روی آنها بسیار محدود است.