پایتخت از نخستین ساعات امروز آرامآرام رنگ و بوی مراسم وداع با رهبر شهید را به خود گرفته است. در حالی که هنوز ساعاتی تا آغاز رسمی مراسم باقی مانده، خیابانهای منتهی به مصلای امام خمینی(ره) شاهد افزایش تردد زائران، استقرار موکبهای مردمی و اجرای آخرین تمهیدات شهری، ترافیکی و امنیتی است.
به گزارش هیچ یک ، از شمال تا مرکز تهران، نشانههای آمادهسازی برای میزبانی از خیل زائران به چشم میخورد. در ایستگاه متروی نوبنیاد، صندلیهای سکوها جمعآوری شده تا فضای بیشتری برای تردد مسافران و مدیریت جمعیت فراهم شود اقدامی که در راستای کاهش ازدحام و تسهیل رفتوآمد زائران انجام شده است.
همزمان، محدودیتهای ترافیکی نیز در بخشهایی از شهر به اجرا درآمده است. مسیر میدان فاطمی به سمت شمال مسدود شده و تنها مسیر خروجی باز است و خودروها از مسیر خیابان مطهری هدایت میشوند. در محور انقلاب تا آزادی نیز عملیات عمرانی همچنان ادامه دارد و نیروهای خدمات شهری با جمعآوری جداول میانی و اجرای آسفالت، در حال آمادهسازی مسیرها برای تردد زائران و ناوگان خدماترسان هستند.
در سطح شهر، حال و هوای متفاوتی شکل گرفته است. گروههایی از مردم با پرچم در دست، پیاده به سمت مصلای امام خمینی(ره) حرکت میکنند و موتورسوارانی که پرچمهای عزاداری را حمل میکنند، در خیابانها به چشم میخورند. با گذشت زمان، بر شمار جمعیت در خیابانهای منتهی به محل برگزاری مراسم افزوده میشود و شهر به تدریج وارد فضای مراسم میشود.
در میدان ولیعصر(عج) نیز موکبهای مردمی برپا شده و خدمات اولیه به زائران ارائه میشود. از این محدوده، تردد مستقیم به سمت مقصد محدود شده و زائران با استفاده از ونها و اتوبوسهای پیشبینی شده به سمت مصلی انتقال داده میشوند.
در واگنهای مترو و تاکسیها، گفتوگوهای مردم بیش از هر چیز حول مراسم تشییع و آینده روزهای پس از آن میچرخید. برخی از مسافران با اشاره به تحولات اخیر، بر ضرورت انتقام خون رهبر شهید تأکید میکردند و معتقد بودند اول انتقام خون، بعد مذاکره. در کنار این فضا، نگرانیهایی نیز درباره وضعیت شهر پس از پایان مراسم و حجم جمعیت حاضر در تهران میان شهروندان شنیده میشد.
در ورودی برخی ایستگاههای مترو، از جمله ایستگاههای پرتردد، تلویزیونهای بزرگی برای پخش زنده برنامهها و اطلاعرسانی مراسم نصب شده بود و گروهی از مردم پیش از ادامه مسیر، دقایقی مقابل این نمایشگرها توقف میکردند و تصاویر زنده را دنبال میکردند.
در میان جمعیت، حضور سالمندانی که با وجود کهولت سن، عصا در دست و پرچم در دست دیگر، خود را به ایستگاههای مترو رسانده بودند، بیش از هر چیز جلب توجه میکرد. پیرمردها و پیرزنهایی که آرامآرام در میان انبوه مسافران حرکت میکردند و مقصدشان مصلی تهران بود؛ تصویری که از عزم آنان برای حضور در مراسم، با وجود دشواری مسیر، حکایت داشت.
ازدحام جمعیت در ایستگاه متروی شهید بهشتی بهوضوح قابل مشاهده بود. سکوهای انتظار مملو از مردمی بود که با پرچمهای ایران و پرچمهای سیاه، راهی مصلای تهران بودند. در میان جمعیت، شعارهای خودجوش مردم فضای ایستگاه و واگنهای مترو را تحت تأثیر قرار داده بود؛ ما یک ملتیم، آماده انتقام، انتقام، انتقام و همه خونخواه پدر، گوش به فرمان پسر از جمله شعارهایی بود که بارها از سوی حاضران سر داده میشد و با همراهی دیگر مسافران در فضای مترو طنینانداز میشد.
