معاون میراث فرهنگی ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان با اشاره به تاثیرات جنگ بر یادمانهای تاریخی این خطه خواستار اولویتدهی خیران به حوزه میراث فرهنگی این استان شد.
سید روحالله سیدالعسگری روز چهارشنبه در گفت و گو با هیچ یک افزود: در کنار اعتبارهای دولتی، حمایت و مشارکت خیران، نقش مهمی در صیانت از این میراث گرانبها، بهویژه در دوران چالشبرانگیز جنگ و پساجنگ میتواند داشته باشد.
وی با دعوت از خیران برای ورود جدیتر به حوزه میراث فرهنگی گفت: با عنایت به تعدد آثار تاریخی و نیاز گسترده اصفهان به مرمت و حفاظت، مظاهر این شناسنامههای هویتی نیازمند توجه بیشتر است.
سیدالعسگری با تأکید بر اینکه خیران اصفهان در حوزههای آموزش و بهداشت، نقش فعالی داشتهاند، افزود: با وجود این ظرفیت ارزشمند، میراث فرهنگی هنوز از حضور پررنگ و سازمانیافته خیران بهرهمند نشده است.
وی با اشاره به ضرورت حفظ آثار تاریخی برای نسلهای آینده تصریح کرد: اصفهان بهدلیل دارا بودن شمار زیادی از بناها و محوطههای تاریخی، برای انجام مرمتهای اساسی و صیانت از این میراث، علاوه بر اعتبارات دولتی به همراهی خیران نیاز دارد.
معاون ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان از پیگیری برای تشکیل انجمن خیران میراث فرهنگی در استان خبر داد و گفت: با گردهمآوردن افراد ذینفوذ و علاقهمند، تلاش کردهایم چارچوبی منسجم برای فعالیتهای داوطلبانه و حمایتی در این حوزه فراهم شود.
وی با اشاره به ابلاغ چارچوب مدون فعالیت این انجمنها از سوی تهران ادامه داد: اکنون لازم است از این ظرفیت بهصورت دقیق و کامل استفاده شود تا زمینه مشارکت هدفمند خیران در مرمت و احیای آثار تاریخی فراهم شود.
به گزارش ایرنا، بودجههای ناکافی، مرمتهای غیراصولی و توسعههای ناپایدار عمرانی و گردشگری از چالشهای جدی حفاظت و نگهداری خیل بناهای تاریخی استان اصفهان بویژه در مرکز آن محسوب میشوند.
اصفهان بدلیل اینکه در سه دوره آل بویه، سلجوقیان و صفویه پایتخت ایران بوده، آثار شاخصی از معماری این ادوار تاریخی در اقصی نقاط خود در سینه دارد اما به طور کلی در این خطه بیش از ۲۲ هزار اثر تاریخی شناسایی و از این شمار یک هزار و ۹۴۰ اثر در میراث ملی و ۱۵ اثر نیز در میراث جهانی ثبت شده است.
این استان بواسطه چنین ظرفیتهایی یکی از مقاصد گردشگری پرطرفدار ایران محسوب میشود و از این رو پاسداری از این سرمایههای ملی در درجه اول به عنوان شناسنامههای هویتی و زیستی اصفهان، این نگین فلات مرکزی ایران و همچنین به عنوان ذخیره ارزی پایدار کشور دارای اهمیت است.