از همان ابتدای تجاوز آمریکا و رژیم صهیونی به کشورمان، وزارت ورزش و جوانان تلاش کرد علاوه بر مدیریت فضای ورزش کشور، از ظرفیت ورزش و دیپلماسی ورزشی برای دفاع از حقوق ملت ایران، حمایت از ورزشکاران و رساندن صدای جامعه ورزش کشور به افکار عمومی جهان استفاده کند؛ مسیری که در کنار استمرار فعالیتهای ورزشی، نقش مهمی در حفظ امید، پویایی و انسجام اجتماعی در شرایط دشوار جنگی ایفا کرد.
به گزارش هیچ یک از همان ابتدای جنگ تحمیلی و حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی به خاک ایران، وزارت ورزش و جوانان تلاش کرد در کنار مدیریت شرایط داخلی ورزش کشور، از ظرفیت دیپلماسی ورزشی برای دفاع از حقوق ملت ایران و ورزشکاران استفاده کند؛ اقدامی که باعث شد ورزش نیز به یکی از عرصههای فعال در روایت واقعیتهای جنگ و مقابله با فضاسازیهای بینالمللی تبدیل شود.
با آغاز تجاوز نظامی و افزایش نگرانیها درباره وضعیت ورزشکاران، تیمهای ملی و اماکن ورزشی، وزارت ورزش و جوانان مجموعهای از تحرکات دیپلماتیک و بینالمللی را در دستور کار قرار داد. احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان، در نخستین اقدامات خود با ارسال نامههایی به وزرای ورزش کشورهای عضو سازمان همکاری اسلامی، سازمان همکاری شانگهای و گروه بریکس، خواستار حمایت جامعه ورزش جهان از صلح و مقابله با اقدامات خشونتآمیز علیه ملتها شد.
در این مکاتبات، ضمن تشریح پیامدهای حملات نظامی علیه ایران، بر ضرورت حفظ استقلال ورزش و دور نگه داشتن ورزشکاران از تنشهای سیاسی و نظامی تأکید شد. وزارت ورزش همچنین تلاش کرد از طریق این ارتباطات، ابعاد خسارتهای وارد شده به جامعه ورزش ایران را برای افکار عمومی جهان روشن کند.
همزمان، پیگیری وضعیت تیمهای ملی ایران در رقابتهای بینالمللی نیز در دستور کار قرار گرفت. یکی از مهمترین پروندهها مربوط به تیم ملی فوتبال بانوان ایران بود که در جریان رقابتهای جام ملتهای آسیا با فشارها و فضاسازیهای سیاسی مواجه شد. وزارت ورزش در نامهای رسمی به مسئولان ورزش استرالیا نسبت به این رفتارها اعتراض کرد و با تأکید بر اصل بیطرفی ورزش، خواستار جلوگیری از سیاسیسازی رقابتها شد. همچنین رایزنیهایی برای بازگشت امن اعضای تیم ملی در شرایط جنگی انجام گرفت که اعضای تیم ملی به کشور بازگشتند.
در ادامه این تحرکات، احمد دنیامالی طی نامهای رسمی به کمیته بینالمللی المپیک و رئیس آن کریستی کاونتری، خواستار واکنش صریح این نهاد نسبت به حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران شد. وزیر ورزش و جوانان در این نامه اعلام کرد که حمله به زیرساختهای ورزشی و جان باختن ورزشکاران ایرانی، نقض آشکار منشور المپیک و حقوق بینالملل است.
طبق اعلام وزارت ورزش، در جریان حملات انجامشده، سالن ۱۲ هزار نفری آزادی به طور کامل تخریب و تعداد زیادی از مجموعههای ورزشی دیگر نیز دچار آسیب شدند. همچنین شمار زیادی از ورزشکاران ایرانی جان خود را از دست دادند؛ اتفاقی که به گفته مسئولان ورزش کشور، جامعه ورزش ایران را عزادار کرد.
وزیر ورزش در ادامه این نامه هشدار داد که شرایط جنگی و بسته شدن مسیرهای پروازی، حضور ورزشکاران ایرانی در مسابقات انتخابی و کسب سهمیه رویدادهای مهمی مانند جام جهانی ۲۰۲۶ و بازیهای آسیایی ناگویا را با مشکل جدی مواجه کرده است.
او از کمیته بینالمللی المپیک خواست ضمن محکوم کردن حملات صورتگرفته، فعالیتهای ورزشی رژیم صهیونیستی را تعلیق و هیأتی را برای بررسی خسارتهای وارد شده به اماکن ورزشی ایران اعزام کند.
در کنار این اقدامات، وزارت ورزش و جوانان تلاش کرد، جریان ورزش قهرمانی کشور در شرایط جنگی متوقف نشود. یکی از مهمترین برنامهها در این زمینه، پیگیری روند اعزام کاروان ایران به بازیهای ساحلی آسیایی سانیا در کشور چین بود. با وجود مشکلات ناشی از شرایط جنگی، محدودیتهای پروازی، مسائل لجستیکی و فشارهای بینالمللی، روند آمادهسازی تیمهای اعزامی متوقف نشد و مسئولان ورزش کشور تلاش کردند مقدمات حضور ورزشکاران ایرانی در این رقابتها فراهم شود.
وزارت ورزش و جوانان معتقد بود که حضور در بازیهای ساحلی آسیایی سانیا تنها یک رویداد ورزشی نیست، بلکه حامل پیامی مهم به جامعه ورزش جهان است؛ پیامی که نشان میدهد ورزش ایران حتی در سختترین شرایط نیز متوقف نمیشود و همچنان فعال، زنده و امیدآفرین باقی میماند. بر همین اساس، با وجود همه مشکلات، موانع و محدودیتها، اعزام کاروان ایران به این رقابتها با پیگیری مستقیم وزارت ورزش انجام شد تا حضور کشورمان در این رویداد آسیایی محقق شود.
این تلاشها و فعالیتها با بازتابهایی در سطح بینالمللی همراه شد و برخی نهادها و فدراسیونهای جهانی در پیامهایی جداگانه، ضمن ابراز همدردی با جامعه ورزش ایران، حملات صورتگرفته را محکوم کردند.
در داخل کشور نیز جامعه ورزش، واکنش گستردهای به این تحولات داشت و هزاران ورزشکار ایرانی در نامهای مشترک خطاب به مسئولان سازمان ملل، کمیته بینالمللی المپیک، کمیته بینالمللی پارالمپیک، یونسکو و یونیسف، خواستار اقدام نهادهای جهانی در قبال حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی شدند.
مجموعه این اقدامات نشان داد که وزارت ورزش و جوانان در طول جنگ تحمیلی تلاش کرد علاوه بر مدیریت فضای ورزش کشور، از ظرفیت ورزش و دیپلماسی ورزشی برای دفاع از حقوق ملت ایران، حمایت از ورزشکاران و رساندن صدای جامعه ورزش کشور به افکار عمومی جهان استفاده کند؛ مسیری که در کنار استمرار فعالیتهای ورزشی، نقش مهمی در حفظ امید، پویایی و انسجام اجتماعی در شرایط دشوار جنگی ایفا کرد.
About The Author
