با عنایت به آخرین اخبار داخلی، معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات با تشریح رویکرد مدیریت دسترسی در ساختارهای سازمانی اعلام کرد هرچه سطح دسترسی به اطلاعات در یک سازمان حساستر و در ردههای بالاتر قرار گیرد، بهمنظور پیشگیری از نفوذ، حملات سایبری و سوءاستفاده احتمالی، اعمال محدودیتهای سختگیرانهتر در دسترسی به اینترنت ضروری است.
به گفته او، این سیاست ناظر بر لایههای حساس شبکه و سطوح حاکمیتی دادههاست و نباید به دسترسی عمومی شهروندان برای امور روزمره و توسعه فعالیتهای اقتصادی و کسبوکارهای دیجیتال لطمه وارد کند.
دسترسی به اینترنت؛ شریان حیاتی اقتصاد دیجیتال
در جریان نشست خبری دکتر سید احسان چیتساز، معاون سیاستگذاری و برنامهریزی توسعه فاوا و اقتصاد دیجیتال وزارت ارتباطات، با محوریت بررسی «آسیبهای وارده به اقتصاد دیجیتال در جنگ رمضان»، وی با اشاره به ضرورت ثبات و پایداری دسترسی به اینترنت بینالملل، بر جایگاه حیاتی این زیرساخت در استمرار فعالیتهای اقتصادی دیجیتال تأکید کرد و اینترنت را شریان اصلی زیستبوم فناوری و کسبوکارهای نوین دانست.
به گزارش سیتنا، چیتساز با اشاره به وابستگی گسترده خدمات آنلاین، پلتفرمها و بازارهای بینالمللی به APIها و زیرساختهای برخط جهانی تصریح کرد که هرگونه بیثباتی یا اختلال در دسترسی به اینترنت میتواند زنجیره تأمین دیجیتال را با اخلال جدی مواجه کرده و کسبوکارها را در معرض بحران عملیاتی قرار دهد.
به گفته او، اینترنت نهتنها بستر ارائه خدمات و تعاملات اقتصادی است، بلکه در شرایط اضطراری نقش مهمی در حفظ امنیت، تداوم خدمات و پایداری پلتفرمهای اقتصاد دیجیتال ایفا میکند. وی در ادامه با نقد رویکردهای سنتی در اعمال محدودیتهای اینترنتی، پیشنهاد داد که سیاستگذاریها باید مبتنی بر سطح حساسیت دادهها و ساختار سازمانی باشد.
.”>
او توضیح داد که در ساختار سلسلهمراتبی سازمانها، هرچه سطح دسترسی به اطلاعات حساستر و در ردههای بالاتر مدیریتی قرار داشته باشد، بهمنظور پیشگیری از تهاجم سایبری و سوءاستفاده احتمالی، اعمال محدودیتهای دقیقتر و کنترلشدهتر بر دسترسی اینترنت ضروری است؛ در مقابل، دسترسی عمومی مردم برای انجام امور روزمره، آموزش، ارتباطات و توسعه کسبوکارهای دیجیتال باید بهطور کامل و پایدار برقرار بماند.
معاون وزیر ارتباطات در بخش پایانی سخنان خود تأکید کرد که تفکیک دسترسیها بهگونهای که منجر به ایجاد سطوح متفاوت برای اقشار مختلف جامعه شود، به معنای توزیع نابرابر فرصتهای اقتصادی و اطلاعاتی و در نهایت افزایش شکاف قدرت در جامعه خواهد بود. وی چنین رویکردی را مغایر با ماهیت عدالتمحور و برابرخواه زیرساختهای فناوری در عصر حاضر دانست و بر ضرورت طراحی سیاستهایی تأکید کرد که همزمان امنیت سایبری و عدالت دسترسی را تضمین کند.

