کتاب «آداب انس با قرآن» با زبانی ساده اما تاملبرانگیز، خواننده را از تلاوتی عادتگونه به انس و حضوری آگاهانه با قرآن فرا میخواند و میتواند راهنمایی ارزشمند برای همه کسانی باشد که در پی پیوندی عمیقتر و زندهتر با کلام الهیاند.
به گزارش هیچ یک _ کتاب «آداب انس با قرآن» با نگاهی عمیق و متفاوت، مخاطب را به مواجههای زنده و آگاهانه با قرآن کریم دعوت میکند. در این اثر، قرآن نه صرفاً متنی مکتوب، بلکه حقیقتی زنده، آگاه و دارای شعور معرفی میشود که با انسان ارتباط برقرار میکند. انس حقیقی با قرآن زمانی شکل میگیرد که انسان این حقیقت زنده را دریابد و بداند الفاظ و کلمات ظاهری قرآن، همچون پیکری هستند که جان و حیات آن حقیقت را آشکار میسازند.
این کتاب برگرفته از نکاتی است که محمدرضا عابدینی در آغاز سخنرانیهای خود در ماههای مبارک رمضان، با محوریت آداب انس با قرآن کریم بیان کردهاند. این مطالب در ابتدا بهصورت کوتاه و اجمالی برای استفاده عموم مطرح شده بود و در این اثر نیز تلاش شده همان ایجاز و سادگی حفظ شود، هرچند در برخی موارد، به اقتضای موضوع، توضیحاتی تکمیلی و نکات جدیدی به آن افزوده شده است. تحقیق و نگارش این مطالب را سیدمحمدرضا فقیه ایمانی بر عهده داشته است. کتاب «آداب انس با قرآن» در سه بخش اصلی تنظیم شده است.
بخش نخست به سیمای قرآن اختصاص دارد و به تبیین ویژگیها، حقیقت و جایگاه قرآن در حیات انسان میپردازد. در بخش دوم، آداب انس با قرآن مورد بررسی قرار میگیرد و راهکارهایی عملی برای برقراری ارتباطی صحیح، عمیق و موثر با قرآن ارائه میشود. بخش پایانی کتاب نیز به آثار و برکات انس با قرآن اختصاص دارد و نشان میدهد که این ارتباط چگونه میتواند زندگی فردی و اجتماعی انسان را دگرگون سازد. این اثر با زبانی ساده اما تأملبرانگیز، خواننده را از تلاوتی عادتگونه به انس و حضوری آگاهانه با قرآن فرا میخواند و میتواند راهنمایی ارزشمند برای همه کسانی باشد که در پی پیوندی عمیقتر و زندهتر با کلام الهیاند.
قسمتی از متن کتاب
واقعیت آن است که قرآن کریم همانگونه که اهل بیت(ع) فرمودهاند، تجلی تام و بدون واسطۀ خداست؛ اما چون ما معرفت به آن نداریم از کنار آن ساده عبور میکنیم و شان آن را ررعایت نمیکنیم. حضرت آیتالله بهجت میفرمود:«اگر قرآن را بهصورت واقعیاش ببینیم، آنگاه معلوم میشود که دست از ترنج میشناسیم یا نه.»
اشارۀ ایشان به ماجرای یوسف (ع) و زنانی است که وقتی برآنها وارد شد، آنقدر مدهوش زیبایی و جمال یوسف شده بود که دستان خود را به جای ترنج بریدند. در مورد قرآن هم اگر چهرۀ واقعی آن بر ما منکشف شود، اینگونه خواهدبود.
ما وقتی اشخاص را میبینیم؛ جسم آنها را میبینیم؛ اما از کمالات روحی آنها خبر نداریم؛ مگر اینکه مدتی همنشین آنها شویم و با آنها ارتباط بگیریم و کمکم از کمالات آنها باخبر شویم. در مورد قرآن هم آن چیزی که ما از لفظ و کتابت و … میبینیم، بدن قرآن است. روح قرآن حقیقتی است که این مکتوب بین دو جلد، بدنِ آن محسوب میشود. اگر ما صورت مکتوب قرآن را به منزلۀ بدن قرآن دیدیم، آنگاه همنشینی با این بدن، کمکم ما را به صفات روح و کرامتها و زیباییهای آن رهنمون میکند؛ لذا باید به این بدن توجه داشته باشیم، اما نباید در این بدن متوقف بمانیم.
مراتبی از حقایق قرآن که همان روح قرآن است با همنشینی یا بدون قرآن که همان مکتوب بین دو جلد است، برای انسان آشکار میشود. بعضی از بزرگان اینطور فرمودهاند که:«اگر خواهی که او را بیابی، قرآن خوان به تدبر که «ان الله تجلی لعباده فی القرآن» و بعضی دیگر فرمودهاند: اگر حروف نمیبینی که از کاتب در وجود آید و وجود الکاتب قبل از وجود المکتوب نبینی، باری کم از آنکه کاتب را بعد از وجود مکتوب ببینی.» باور به زنده بو.دن قرآن، باعث میشود که انسان هماکنون متکلم را در حال کلام و تکلم ببیند و در وجود مکتوب قرآن متوقف نمامد.
کتاب «آداب انس با قرآن» نوشته محمدرضا عابدینی در قطع رقعی، جلد شومیز، ۲۴۸ صفحه، در سال ۱۴۰۰توسط انتشارات معارف منتشر شد.
About The Author
