روزنامه‌نگاری و هوش مصنوعی در بازار کتاب ایران

به گزارش هیچ یک _  تونی سیلویا استاد روزنامه‌نگاری و ارتباطات دیجیتال در دانشگاه فلوریدای جنوبی در نسخه انگلیسی کتاب «روزنامه‌نگاری و هوش مصنوعی؛ تحول در صنعت خبر» که سال ۲۰۲۵ منتشر شد، نشان می‌دهد هوش مصنوعی چگونه فرآیند گردآوری، تولید و انتشار خبر را دگرگون کرده و چه فرصت‌ها و چالش‌هایی را پیش‌روی روزنامه‌نگاری قرار داده است. نویسنده با ترکیب پژوهش‌های دانشگاهی و گفت‌وگو با روزنامه‌نگاران و استادان رسانه، به بررسی پیامدهای اجتماعی، فرهنگی، حقوقی و اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در صنعت خبر می‌پردازد.

سایت معروف آمازون در معرفی کتاب روزنامه‌نگاری و هوش مصنوعی نوشته است: «این کتاب به‌روشنی دلایل تجاری برای به‌کارگیری ابزارهای هوش مصنوعی را توضیح می‌دهد و در عین حال نگرانی‌های اخلاقی، به‌ویژه در حوزه روزنامه‌نگاری سیاسی را مطرح می‌کند؛ جایی که انتشار اطلاعات نادرست می‌تواند پیامدهای واقعی داشته باشد… اثر جدید تونی سیلویا با ساختاری منظم و زبانی قابل‌فهم، تصویری متوازن از چشم‌اندازهای نویدبخش و مخاطرات هوش مصنوعی در روزنامه‌نگاری ارائه می‌دهد.»

سیلویا در دیباچه کتاب تاکید می‌کند: از نگاه شرکت‌های رسانه‌ای و به لحاظ کارآمدی و صرفه اقتصادی، هوش مصنوعی و روزنامه‌نگاری یک زوج کامل هستند؛ در این همکاری اخبار سریع‌تر و با هزینه کمتری تولید می‌شوند. اما در این روند چه چیزی ممکن است از دست برود؟ آیا زیانِ این از دست رفتن‌ها، ارزش منفعت اقتصادی آن را دارد؟

وی در ادامه سوالات مهمی را درباره تاثیرات این فناوری جدید، مطرح می‌کند: هوش مصنوعی برای روزنامه‌نگاران چه معنایی دارد؟ آیا هوش مصنوعی، صحت، تعهد و اعتماد در رسانه‌های خبری را تقویت می‌کند یا باعث تضعیف آنها می‌شود؟ آیا هوش مصنوعی درکنار بسیاری دیگر از ابزارها، از جمله ابزارهای سنتی که روزنامه نگاران برای سیراب کردن عطش خود در روایتگریِ درست استفاده می‌کنند، مفید است؟ یا به مشکلات رایج کنونی در جامعه یعنی انتشار اخباری که عمداً یا سهواً نادرست و گمراه کننده هستند، اضافه می‌کند؟(ص ۱۹).

کتاب «روزنامه‌نگاری و هوش مصنوعی» در ۹ فصل و چهار پیوست کاربردی تنظیم شده و مباحث مهمی نظیر تاریخچه هوش مصنوعی، ورود هوش مصنوعی به اتاق‌های خبر، هوش مصنوعی و گزارشگری سیاسی، هوش مصنوعی و روزنامه‌نگاری تحقیقی، هوش مصنوعی و شبکه‌های اجتماعی و هوش مصنوعی، اخلاق و دروازه‌بانی را پوشش می‌دهد.

در بخش نتیجه‌گیری کتاب می‌خوانیم: هنگام ارزیابی نقش هوش مصنوعی در روزنامه‌نگاری، مهم است که هوش مصنوعی و روزنامه‌نگاران را نه به‌عنوان رقیب، بلکه به‌عنوان شریک در نظر بگیریم که یکدیگر را به سمت مراحل بعدی تکامل در حوزه‌ای که طی صدها سال تغییر کرده، سازگار شده و نوآوری کرده است، هدایت می‌کنند.

«همان‌طور که روزنامه‌نگاران بد وجود دارند، ربات‌های بد نیز وجود دارند و حتی بدتر از آن، کسانی هستند که از آن‌ها برای اهداف بد استفاده می‌کنند. این مساله همیشه و در مورد هر نوع فناوری جدید صادق بوده است»(ص۲۰۲).

«روزنامه‌نگاری و هوش مصنوعی؛ تحول در صنعت خبر» نوشته تونی سیلویا ترجمه بهجت عباسی و مسعود میرزایی زمستان ۱۴۰۴ در ۲۸۰ صفحه توسط انتشارات جوینده منتشر شد.

انتشارات جوینده تابستان گذشته نیز کتاب روابط عمومی و هوش مصنوعی نوشته دیوید فیلیپس استاد دانشگاه و عضو ارشد موسسه خبره روابط عمومی در لندن را با ترجمه مسعود میرزایی و سوگل رزاقی منتشر کرده بود.