کاهش تولید خودرو در سال جاری، همزمان با وعده جبران تا پایان 1404، پرسشهای تازهای درباره آینده صنعت خودروسازی و توان آن برای عبور از رکود ایجاد کرده است.
به گزارش دنده 6 / کاهش تولید خودرو در سال جاری به یکی از مهمترین دغدغههای بخش صنعت تبدیل شده است. در حالی که یک مقام وزارت صمت از برنامهریزی برای جبران افت تولید تا پایان سال خبر داده، آمارهای رسمی و گزارشهای تحلیلی تصویر پیچیدهتری از وضعیت خودروسازی کشور ارائه میدهند.
کاهش تولید؛ فاصله با اهداف بزرگ
بر اساس دادههای سامانه کدال، سه خودروساز بزرگ کشور از ابتدای سال تا پایان دیماه 669 هزار و 686 دستگاه خودروی سواری تولید کردهاند؛ این در حالی است که تولید در مدت مشابه سال قبل به بیش از 720 هزار دستگاه میرسید و از کاهش حدود هفتدرصدی حکایت دارد.
بررسی میانگین تولید ماهانه نیز نشان میدهد اگر روند فعلی در بهمن و اسفند ادامه یابد، مجموع تولید به حدود 803 هزار دستگاه خواهد رسید؛ رقمی که افتی بیش از 11 درصدی نسبت به سال گذشته را نشان میدهد و فاصله قابلتوجهی با هدف تولید یک میلیون دستگاهی دارد.
نشانههای رکود در صنعت خودرو
گزارش مرکز پژوهشهای مجلس با عنوان «رصد شاخصهای بخش صنعت» حاکی از آن است که صنعت خودرو بیش از بسیاری از صنایع دیگر تحت تاثیر رکود نیمه نخست سال قرار گرفته و حتی احتمال تعمیق این رکود در ادامه سال نیز مطرح شده است.
این گزارش، اختلاف در زنجیره تامین نیروی کار، چالش واردات قطعات، مشکلات تامین ارز و تداوم تحریمها را از مهمترین عوامل فشار بر تولید معرفی میکند. افزون بر این، بدهی انباشته خودروسازان به قطعهسازان و بلاتکلیفی در پرداخت تسهیلات 40 همتی، روند تامین قطعات را با ابهام روبهرو کرده است.
ناترازی انرژی یا چالشهای ساختاری؟
هرچند ناترازی انرژی و قطعی برق و گاز بهعنوان یکی از متهمان اصلی کاهش تولید مطرح شده، اما این گزاره با ابهاماتی همراه است. برخی خودروسازان بهدلیل برخورداری از نیروگاه اختصاصی، کمتر تحت تاثیر محدودیتهای انرژی قرار گرفتهاند؛ موضوعی که توجه تحلیلگران را به عوامل دیگری همچون سیاستهای دستوری، کمبود نقدینگی و نوسانات ارزی جلب کرده است.
صنعت در انتظار تصمیمهای تعیینکننده
مجموع شواهد نشان میدهد صنعت خودرو در شرایطی قرار دارد که تحقق وعده جبران افت تولید، بیش از هر زمان دیگری به اصلاح سیاستها، بهبود جریان نقدینگی و رفع گلوگاههای تامین وابسته است. در غیر این صورت، فاصله میان اهداف اعلامی و عملکرد واقعی ممکن است افزایش یابد و بازگشت این صنعت به مسیر رشد را دشوارتر کند.
