
فناوران یکی از استارتآپها با بهرهگیری از الکترولیتهای جامد پلیمری حاوی نانوساختارهای فلز-آلی، راهکاری نوآورانه برای غلبه بر محدودیتهای باتریهای متداول یون لیتیوم ارائه دادند و این نوآوری میتواند آینده خودروهای برقی و دستگاههای قابل حمل را تحت تاثیر قرار دهد.
به گزارش هیچ یک به نقل از ستاد نانو، جهان امروز به سرعت در حال حرکت به سمت حملونقل پایدار و انرژیهای پاک است. در این میان، باتریهای یون لیتیوم بهعنوان قلب تپنده وسایل نقلیه الکتریکی و تجهیزات الکترونیکی جایگاهی ویژه پیدا کردهاند. اگرچه این باتریها به دلیل دانسیته انرژی بالاتر نسبت به همتایان خود توانستهاند بخش عمدهای از بازار جهانی را به خود اختصاص دهند، اما همچنان با مشکلاتی نظیر ایمنی پایین، زمان شارژ طولانی و محدودیت در چگالی انرژی روبهرو هستند. بتماف با درک این چالشها، تمرکز خود را بر توسعه الکترولیتهای جامدی گذاشته است که میتوانند همزمان چندین ضعف کلیدی باتریهای فعلی را برطرف کنند.
این استارتآپ موفق به تولید سلولهای سکهای آزمایشی شد که نشان دادند قابلیت رسانایی یونی بالاتر از ۳-۱۰ سیمنس بر سانتیمتر را دارند. چنین سطحی از هدایت یونی، زمینهساز تولید باتریهایی است که هم از نظر ایمنی و هم از نظر توان شارژ، بالاتر از نسل موجود خواهند بود. به بیان دیگر، فناوری پیشنهادی این فناوران میتواند ظرفیت باتریها را تا دو برابر افزایش داده و زمان شارژ را به کمتر از ۱۵ دقیقه کاهش دهد؛ مزیتی که تحقق آن در صنعت خودروهای برقی اهمیت زیادی دارد.
موفقیتهای این استارتآپ در مرحله نمونهسازی اولیه ممکن شد و برای توسعه صنعتی و مقیاسپذیری این فناوری، نیازمند سرمایهگذاری بیشتر است و این تیم بهطور دقیق مسیر رشد فناوری و تجاریسازی را ترسیم کرده و به دنبال جذب شریک تجاری با سرمایهگذاران داخلی و خارجی هستند.
از مهمترین برنامههای فعلی آنها میتوان به تکمیل فناوری و ثبت بینالمللی اختراع (PCT) اشاره کرد. همچنین این استارتآپ مذاکراتی را با سرمایهگذاران خارجی آغاز کرده و در کنار آن، فروش دانش فنی خود را نیز در دستور کار قرار داده است. چنین رویکردی نشان میدهد که این فناوران علاوه بر توسعه محصول، بهدنبال ایجاد جایگاه علمی و اقتصادی پایدار در عرصه جهانی فناوریهای نوین باتری است.
تیم اجرایی این استارتآپ متشکل نرگس نوبخت بهعنوان مدیر فنی و اجرایی پروژه و سید حامد ابوطالبی بهعنوان همکار کلیدی است و آنها در چشمانداز خود دستیابی به باتریهایی را دنبال میکنند که نهتنها کارایی و ظرفیت بیشتری داشته باشند، بلکه از منظر ایمنی نیز مطمئنتر باشند.